Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

4 Χρόνια μετά

Εννιά οι μήνες που μετρούσα
για να σ έχω…
Έξι θυμάμαι να σε θηλάζω
«Βασιλιά μου»…
Στάθηκε ο χρόνος όταν σου είπα
«σ αγαπάω!»
Δέκα χρονιές σε κανακεύω
στην αγκαλιά μου.

Με μια αγωνία να σε βλέπω
να μεγαλώνεις …
Κι όταν σ αντάμωνα κρυφά
μες τα σκοτάδια …
Ράγισε η πλάση για να βρω
κάτι να ενώνει …
Που κλαίνε μ αναφιλητά
όλα τα χάδια …

Από την μάτια σου μια ευχή
να ξεπροβάλει!
Μες την ψυχή μου εκεί, να γέρνει
και να απλώνει!
Αχ «Γιε μου», και στερνή πνοή
ποιος να προλάβει;
Ζωή στο Θάνατο ποιος φέρνει;
Ποιος να δίνει;
Αχχχχ……….. Ποιος να δίνει;


Πήγα στα πέρατα της γης
τάμα να κάνω.
Κοντά να έρθεις στην καρδιά μου
και εκεί να μείνεις.-
Σκόρπισα κι έπεσα ευθύς
και αργοσβήνω…
Όταν σε έβλεπα παιδί μου
να πεθαίνεις!
Αααααααααααααααααα…………..

Έχει στραγγίσει ο λαιμός
να σε φωνάζω.
Μου έχει παγώσει η λαλιά
κι αν θέλεις μέτρα…
Όταν η ανάγκη γέρνει εμπρός
την αγκαλιάζω.
Και την απλώνω στην καρδιά
να βγει η πέτρα!

Ράβω - ξηλώνω την ψυχή
και σιγοκλαίω.
Παρηγοριέμαι όπως το θες
κι ας ξεψυχάω.
Η ελπίδα χάνει την αφή
κι όλο να λέω…
Ότι παλεύω σαν εχθές
και προχωράω!

Ποια πλάση και ποιο μυστικό
σ έχουν κρύψει;
Με μια αγωνία κι ένα γιατί
να σε ρωτάω.
Σε ποια πλευρά στον ουρανό
να έχεις γείρει;
Τέσσερα χρόνια σαν την τυφλή
σε αναζητάω…


Στη μνήμη του μικρού μου Βασιλάκη 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου