Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Ένα

Με μάγεψε μια γη που χει δονήσεις
Που ψηλαφίζεται σε αγγίγματα ηδονής

Μου συλλαβίζει της αγάπης τις αφίξεις
Χωράω μέσα σε μια φορεσιά αόρατης αφής

Με αγκαλιάζει σαν ένας μικρός καθρέφτης
Σαν τον κοιτάζω γίνομαι “ένα”, στρογγυλό

Κοιτάει τα μάτια μου και ψιθυρίζει λέξεις
Που κλείνω μέσα σε μια ψυχή από πηλό

Πρώτη φορά που νιώθω ότι χωράω
Ξαναγεννήθηκα σε χέρια που πετάω
Σε μια στιγμή πάλλεται ο αέρας και απλώνει
Με ένα φιλί ήρθε την ανάσα μου, η πρώτη

Ξεχωριστές είναι οι στιγμές που μας ενώνουν
Και οι σιωπές μας, τις πληγές μας εκκενώνουν

Ήλιος πια έγινε η καρδιά μου και αλλάζει
Κι όσο αλλάζει, τόσο σε εσένα πλησιάζει

Η σκέψη είναι η ανάσα και η καρδιά
Της προσμονής η γλύκα και ομορφιά

Ξέφυγαν οι αισθήσεις κι ολοένα μου ουρλιάζουν
Σχίστηκε η γη δυο μισά, το “ένα”…διαγράφουν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου